Chris Kleinpenning (1965) begon zijn muzikale carrière in Malden met trompetlessen en enkele jaren lidmaatschap van Harmonie Luctor et Emergo. In 1975 verhuisde hij naar Nijmegen waar hij aan de Lindenberg zich verder bekwaamde als trompettist en meespeelde in het orkest van de Lindenberg (o.l.v. Willy Hautvast).

In 1979 werd hij lid van drumband St. Michaël waar hij al snel begon met het opleiden van blazers en slagwerkers. Na enkele jaren vormde hij samen met toenmalig instructeur Frits de Witte de drumband St. Michaël om tot een drumfanfare Michaël. De jaren daarna had hij de muzikale leiding over drumfanfare Michaël.

In 1988 moest Chris zijn informaticastudie aan de universiteit onderbreken om de militaire dienstplicht te vervullen. Daar kreeg hij de kans om bij de drumfanfare van de Luchtmachtkapel een jaar lang muziek te maken en wekelijks twee concerten van de Luchtmachtkapel bij te wonen vanuit het ondersteunde team.

Omdat Chris bij drumfanfare Michaël zelf steeds minder aan trompet spelen toekwam, werd hij in 1994 lid van Harmonie Hatert, die op dat moment onder leiding stond van Pim Overkleeft, zijn voormalig trompetleraar aan de Lindenberg.

In de jaren ‘80 begon Chris zich meer te richten op instructie en dirigeren. Achtereenvolgens volgde hij va de KNMO de instructeursopleiding, de opleiding tot Assistent dirigent via de Bond van Orkestdirigenten (bij Ruud Böhmer, jarenlang dirigent van de drumfanfare van de Luchtmachtkapel en van de Nijmeegse Postharmonie) en tot slot de opleiding Assistent dirigent voor harmonieorkest (bij Theo van der Lee, jarenlang dirigent van harmonie Tarcisius en Harmonie Luctor et Emergo in Malden).

Vanaf 1996 is Chris actief betrokken bij De Stefaantjes. In eerste instantie als instructeur voor de koperblazers. Sinds 1997 heeft Chris de muzikale leiding over het orkest.

Chris is nog steeds actief trompettist bij Harmonie Hatert en bij Harmonie DOV in Wijchen. Bij afwezigheid van de dirigent van deze orkesten neemt Chris de taak van dirigent bij deze orkesten af en toe over.

Mijn naam is René Leisink en samen met Willem Stokman geef ik les aan de slagwerkgroep. Iedere zaterdagochtend sta ik met een stokje te zwaaien, zodat alle slagwerkers goed in de maat kunnen spelen. En de rest van de week trommel ik met mijn handen op alles wat ik tegenkom.

Als kind heb ik zelf bij de Stefaantjes gezeten. Ik heb er leren trommelen en marcheren, maar vooral heb ik er de liefde voor muziek ontdekt. Want het is heerlijk om met een groep samen muziek te maken.

Als instructeur vind ik het belangrijk om het beste uit alle leerlingen te halen. Ieder speelt op zijn eigen niveau en ik probeer dat niveau stapje voor stapje te verhogen.

Qua muziek luister ik zelf het liefst naar pop en rock en ben ik dol op mooie melodieën. Ik vind het leuk om die muziek te vertalen naar de slagwerkgroep. En dat kan, omdat we sinds een tijd ook melodisch slagwerk hebben: xylofoons en bells. Hierdoor kunnen we heel veel gevarieerde muziek en stijlen spelen.

Ik vind het dirigent zijn vooral leuk omdat het mij veel plezier geeft om samen een muziekstuk te spelen en anderen te helpen en aan te sturen om dit zo goed mogelijk te doen. Inmiddels ben ik daar nu bijna tweeënhalf jaar mee bezig.

Mijn eigen muzikale achtergrond ligt ook bij De Stefaantjes, waar ik ooit zelf ben begonnen. Daarna ben ik gaan spelen bij de slagwerkgroep van de toenmalige Nijmeegse Post Harmonie, die nu bekendstaat als Percussion Together. Daar speel ik inmiddels al 48 jaar. Daarnaast heb ik 20 jaar bij Edelweisz in Berg en Dal gespeeld en heb ik veel gastoptredens gedaan bij andere verenigingen. Ook heb ik twee keer mogen deelnemen aan het WMC in Kerkrade.

Het meest geniet ik wanneer we als groep een mooie prestatie neerzetten en ik zie dat iedereen met plezier speelt. Daar ben ik ook trots op: de fijne harmonie binnen de groep en hoe makkelijk de oudere leden de jongere leerlingen meenemen.

Werken met de jeugd vind ik erg leuk. Als je energie geeft en je krijgt die weer terug, dat maakt mij echt blij. Soms is de concentratieboog wat kort en dat kan het af en toe wat lastig maken, maar over het algemeen is het gewoon super leuk om te doen.