Organisatie

Interview met Inge

Interview Inge Stortenbeker

“Mijn jeugd is De Stefaantjes”

Wie is Inge?

Inge is sinds 2 jaar de instructrice voor dwarsfluit bij de Stefaantjes. Ze geeft momenteel les aan 5 kinderen. Hiervoor was ze zelf lid en speelde dwarsfluit en speelde ze op de lyra.

Zij is 18 jaar, woont in Nijmegen op kamers en studeert bedrijfscommunicatie op de Radboud Universiteit. En dat bevalt haar allemaal erg goed.

Inge heeft 2 broers, Niek en Michiel, de laatste heeft ook maar liefst 11 jaar trompet heeft gespeeld bij De Stefaantjes en is nu actief  als medewerker. Haar vader Jan Stortenbeker is lange tijd secretaris en plaatsvervangend voorzitter geweest.

Hoe oud was je toen je bij de Stefaantjes kwam?

Toen ik 8 jaar was mocht ik op fluitles. Ik kreeg les van Cynthia op een piccolo. Mijn ouders dachten eerst, “dat gaat ‘t niet worden, leuk geprobeerd maar geen succes”. Altijd als ik met liedjes meezong, klonk het verschrikkelijk vals. Zij dachten dat ik niet bepaald muzikaal was aangelegd. Maar zij hadden het mis!

Na 1 jaar les mocht ik in het orkest met de piccolo. Na dat 1 jaar wilde ik door naar een groter instrument: de dwarsfluit. Nog ‘n jaar les van Marieke en ik mocht in het orkest meespelen met de dwarsfluit.

Samen met Vera heb ik toen ook nog half jaartje lyrales van Cynthia gekregen. Met de optredens speelde ik dan eens op de lyra, dan weer de dwarsfluit. Rond mijn 13e heb ik besloten nog extra lessen te nemen van Anneke Zuurveen. Van haar heb ik super veel geleerd en daar heb ik nu bij het lesgeven zelf weer veel profijt van.

Van mijn 14e tot 16e jaar heb ik ook bij Edelweisz gespeeld in Berg en Dal. Toen ik 15 was ben ik ook op pianoles gegaan.

Daarna kwam het eerste en enige dipje en wilde ik misschien toch wel gaan stoppen met De Stefaantjes. Toen er opeens een vacature voor dwarsfluitinstructeur kwam, was dat de volgende stap en heb ik nog een jaar meegespeeld en tegelijkertijd begonnen met lesgeven.

En dat vind ik super leuk.

Wat heb je het leukste gevonden bij de Stefaantjes.

De concertreizen en kampen, waarbij ik moet bekennen dat ik de eerste keer niet mee durfde vanwege heimwee. Maar nadat ik de eerste keer was meegegaan, was ik verkocht. Ik vond het geweldig om samen met andere jongens en meiden leuke spelletjes te doen, tot laat op te blijven en stiekem kattenkwaad uithalen. Door die kampen en concertreizen, is de basis gelegd voor mijn vriendschap met veel andere Stefanen.

Ik heb aan de Stefaantjes een hele hechte vriendengroep te danken. Met bijna iedereen trek ik nog op en nu spelen de meeste oud-leden ook weer bij Michaël. Hier speel ik nu op de tenorsaxofoon.

Er waren ook altijd allerlei verliefdheden, iedereen is wel op iedereen verliefd geweest!

Ik weet nog heel erg goed hoe ontzettend spannend ik het eerste optreden vond. Dat was met carnaval. Alles rond de optredens vond ik altijd erg leuk.

Ik heb nog meegedaan met een enquête over hoe de nieuwe uniformen eruit moesten gaan zien. Ik was erg voor een wat losser, informeler uniform, maar de meeste kinderen wilde toch een echt uniform! Nu vind ik ze toch heel erg mooi.

Wat vind je zo leuk aan het lesgeven?

Ik vind het geweldig om met de leerlingen bezig te zijn en ze dingen te leren. Het is voor mij de uitdaging een zo leuk mogelijke en tegelijkertijd leerzame les te geven. Het mooiste van het lesgeven is dat je de kinderen vooruit ziet gaan. Ik ben altijd apetrots als ze hun tanden in een liedje zetten en er echt iets moois uitkomt.

Het valt niet mee aan nieuwe leden te komen, hoe denk jij dat dat komt en wat zouden we daar aan kunnen doen?

Nieuwe leden werven is een moeilijke taak. Fanfares zijn tegenwoordig echt niet ‘hip’ of ‘cool’ meer. Het is veel stoerder om aan je vriendjes te kunnen vertellen dat je voetbal speelt of in een band. Het is jammer dat veel kinderen (en ouders) niet verder kijken dan het truttige imago van een drumfanfare.

Het is namelijk een perfecte manier om samen muziek te maken en daarnaast leuke activiteiten te kunnen doen. Ik denk dat we op dit moment een goede ledenwerving hebben. Kinderen worden actief aangesproken, de stand bij de Koninginnedag is altijd een groot succes. Misschien zouden we nog meer moeten samenwerken met basisscholen uit de omgeving. Maar het blijft een lastige klus.

Heb je nog goede ideeën voor de Stefaantjes, wat zou je graag anders zien?

Een groter ledenaantal! Maar ik denk dat iedereen zich daarin wel kan vinden.

Wat vind je van de website, en heb je daar nog ideeën voor?

De website vind ik echt super mooi! Terwijl ik aan het surfen ben, ga ik ook vaak even naar de site van de stefaantjes om de laatste updates te checken. Vooral de homepage is echt briljant! We zouden nog wel meer aan social media kunnen doen. De stefaantjes heeft inmiddels ook haar eigen facebookpagina, maar daar wordt nog niet echt veel mee gedaan. We zouden bijvoorbeeld filmpjes kunnen posten of dat soort dingen.

Van welke muziek houd je ?

Ik hou wel van een beetje pop/rock: Editors, Cold Play, Snow Patrol, The National, Kings of Leon.. noem maar op. Ik ga best vaak naar concerten en dat vind ik super leuk! Het eerstvolgende concert dat op het programma staat: Floggging Molly in Eindhoven.

Heb je nog andere hobby’s naast de muziek?

Volleybal is naast muziek een grote passie van me. Verder vind ik het heel leuk om met vriendinnen de kroeg in te duiken of met huisgenootjes samen een film te kijken. Ik verveel me nooit!

Inge eindigt het interview met de prachtige opmerking: “mijn jeugd is de Stefaantjes”

We hopen dat we dat nog aan veel kinderen bij De Stefaantjes in de toekomst mee kunnen geven!